Η βιομηχανία οπτικοακουστικών στην Ευρώπη

7.898 οι πάροχοι συνδρομητικών υπηρεσιών στην Ευρώπη

Το Ευρωπαϊκό Οπτικοακουστικό Παρατηρητήριο δημοσίευσε τον δεύτερο τόμο της έκθεσης «Yearbook. Television, cinema, video and on-demand audiovisual services - the pan-European picture» του 2013. Η 19η έκδοση της έκθεσης προσφέρει στοιχεία και αναλύσεις για τη θέση της ευρωπαϊκής οπτικοακουστικής βιομηχανίας στην παγκόσμια αγορά, στις εξελίξεις που αφορούν τις πλατφόρμες διανομής, τις τηλεοπτικές υπηρεσίες και τις on-demand οπτικοακουστικές υπηρεσίες, καθώς και τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο και την αγορά βίντεο φυσικών μέσων.

  • Τα έσοδα των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μειώθηκαν από τα 33,4 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009, στα 32,6 δισεκατομμύρια το 2012. Το 2012 το ποσοστό των δημόσιων εσόδων (τέλη τηλεοπτικής άδειας, χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, συνεισφορές, κλπ) αντιπροσώπευε το 76,2% αυτών των εσόδων, σε σχέση με το 21,4% των εμπορικών εσόδων (διαφήμιση, τέλη συνδρομητικής τηλεόρασης, πωλήσεις δικαιωμάτων και προϊόντων, κλπ) και το 2,4% άλλων εσόδων.
  • Ο κύκλος εργασιών των 19 μεγαλύτερων εμπορικών τηλεοπτικών ομίλων αυξήθηκε 1% μέσα στο 2013. Οι όμιλοι που έχουν έσοδα κυρίως από συνδρομητικές υπηρεσίες κατέγραψαν αύξηση 1,5%, ενώ τα έσοδα των ομίλων που χρηματοδοτούνται κυρίως από διαφημίσεις, παρέμειναν σταθερά (-0,1%).
  • Το 2013 υπήρχαν 7.898 πάροχοι συνδρομητικών υπηρεσιών σε 37 χώρες, ένας αριθμός σημαντικά μικρότερος από αυτόν του 2009 (8.381 πάροχοι, ή μείωση -5,8%). Η συγκέντρωση έγινε ιδιαίτερα αισθητή στον καλωδιακό τομέα (7.551 πάροχοι σε σχέση με τους 8.079 του 2009) και στην περίπτωση των παρόχων mobile τηλεοπτικών υπηρεσιών (53 το 2013 σε σχέση με τους 77 του 2009). Σε αντίθεση, ο αριθμός των παρόχων δορυφορικών συνδρομητικών υπηρεσιών αυξήθηκε από τους 73 στους 80 και αυτός των παρόχων επίγειων ψηφιακών συνδρομητικών υπηρεσιών από 25 σε 33, παρά τις διάφορες επιχειρηματικές αστοχίες, ενώ και ο αριθμός των IPTV πλατφορμών σε δίκτυα DSL αυξήθηκε από 127 σε 181, απεικονίζοντας τον αυξανόμενο ρόλο των τηλεπικοινωνιακών παρόχων στην διανομή των οπτικοακουστικών υπηρεσιών.


  • Η ανάλυση του προγράμματος (κινηματογραφικές ταινίες, τηλεταινίες, τηλεοπτικές σειρές, κινούμενα σχέδια) 35 αμερικανικών τηλεοπτικών καναλιών το 2012, έδειξε ότι το ωριαίο ποσοστό του ευρωπαϊκού προγράμματος ήταν μόλις 8,2%, που περιλαμβάνει 7% προγράμματα συμπαραγωγής ή παραγωγές που έχουν χρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκούς παραγωγούς και παραγωγούς από άλλα μέρη του κόσμου (κυρίως αμερικανούς). Σε σύγκριση, το ποσοστό των αμερικανικών προγραμμάτων σε ένα δείγμα ευρωπαϊκών καναλιών, ξεπερνούσε το 52%.
  • Το 59,5% των υπηρεσιών VoD που είναι διαθέσιμες σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ελέγχεται από αμερικανικούς ομίλους.
  • Το μερίδιο της ευρωπαϊκής βιομηχανίας στην παγκόσμια αγορά, όπως έχει υπολογισθεί από την ανάλυση του κύκλου εργασιών από οπτικοακουστικές υπηρεσίες (κινηματογράφος, τηλεόραση, υπηρεσίες on-demand, ηχογραφημένη μουσική, βίντεο game, εξειδικευμένες πωλήσεις) των 50 μεγαλύτερων ομίλων παγκοσμίως, έπεσε από το 17,1% του 2009 στο 12,5% το 2013, ενώ το μερίδιο των ομίλων που έχουν έδρα στις ΗΠΑ αυξήθηκε από το 57,7% στο 66,4%.

Πηγή: Digital TV info 

Post a Comment

Νεότερη Παλαιότερη

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA
Ενώπιον μιας ενδοκυβερνητικής αντιπαράθεσης με άγνωστες προς το παρόν συνέπειες βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία μετά τις επιθέσεις του Άδωνι Γεωργιάδη και του Θάνου Πλεύρη στον Νίκο Δένδια.Επιθέσεις που έγιναν μάλιστα παρουσία του πρωθυπουργού, γεγονός που καθιστά το γεγονός περισσότερο σημαντικό. Χωρίς, άλλωστε, το «πράσινο φως» ή έστω τη σιωπηρή αποδοχή εκ μέρους του πρωθυπουργού οι επιθέσεις αυτές δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Και αν γινόταν θα συναντούσαν την αντίδραση του Μαξίμου -ενώ τώρα η «υπόγεια» υποστήριξη του στις επιθέσεις υπήρξε κάτι παραπάνω από φανερή. Η στοχοποίηση του υπουργού Άμυνας από μέλη της κυβέρνησης παρόντος του Κυριάκου Μητσοτάκη προϊδεάζει πως η εσωκομματική αντιπαράθεση στη ΝΔ για την επόμενη μέρα μόλις ξεκινά. Ο Νίκος Δένδιας αποτελεί αυτή τη στιγμή όχι απλώς τον επιφανέστερο «δελφίνο» αλλά και τον «δελφίνο» εκείνο που διαθέτει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο απέναντι σε αυτό του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος σε λίγο συμπληρώνει δέκα έτη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.