@Είκοσι έξι χρόνια μετά τη λειτουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης ένα σχέδιο νόμου επιχειρεί να οδηγήσει στο αυτονόητο. Την παραχώρηση επίσημων τηλεοπτικών αδειών λειτουργίας στους τηλεοπτικούς σταθμούς. Οι συνθήκες βεβαίως έχουν αλλάξει σαρωτικά. Οι σταθμοί νοούνται ως «πάροχοι περιεχομένου» χωρίς πλέον την υποχρέωση πληρωμής για την κατοχή τηλεοπτικών συχνοτήτων. Τις οποίες νέμεται και εκμεταλλεύεται η κοινή εταιρεία των πέντε ιδιωτικών καναλιών της χώρας, μετά την έλευση της ψηφιακής τηλεόρασης. Το ίδιο το σχέδιο νόμου αποτελεί τη βάση μιας σκληρής διαπραγμάτευσης ανάμεσα στους ιδιοκτήτες τηλεόρασης και την κυβέρνηση, θέτοντας τις ελάχιστες προϋποθέσεις νόμιμης λειτουργίας. Δηλαδή ελάχιστο αριθμό μετοχικού κεφαλαίου που θα πρέπει να υπάρχει καθ’ όλη τη διάρκεια της 10ετούς διάρκειας της άδειας, έλεγχο πόθεν έσχες των ιδιοκτητών σε ποσοστό άνω του 1%, αριθμό προσωπικού με νόμιμες συμβάσεις εργασίας και συγκεκριμένους όρους για το εκπεμπόμενο πρόγραμμα. Αφήνει ανοιχτό το θέμα του αριθμού των αδειών πανελλαδικής ή περιφερειακής εμβέλειας, ενημερωτικού ή μη χαρακτήρα ή θεματικού περιεχομένου. Όπως επίσης και το ελάχιστο τίμημα καταβολής για την απόκτηση άδειας στη διαδικασία της δημοπρασίας.
@Οι ιδιοκτήτες των καναλιών, καλομαθημένοι όλα τα προηγούμενα 26 χρόνια να συγγράφουν τους νόμους για την τηλεόραση με τους αρμόδιους υπουργούς των προηγούμενων κυβερνήσεων, βγήκαν από τα ρούχα τους. Διαρρέουν πως υπάρχει κοινή συμφωνία να μην κατέλθει κανένας ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός στη δημοπρασία! Να αναγκάσουν δηλαδή την κυβέρνηση να τους κλείσει. Και ταυτόχρονα διαρρέουν πως οι διατάξεις του είναι αντισυνταγματικές και αντίκεινται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Τουτέστιν απειλούν με προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Στον παρονομαστή αυτής της αρχικής έντασης βρίσκεται βεβαίως το καθεστώς της Digea και των επιπλέον χρημάτων που θα ζητηθούν για το σύνολο των συχνοτήτων. Ήδη στο σχέδιο νόμου προβλέπεται η διαδικασία για το πως το κράτος θα αποκτήσει την 4η ψηφιακή συχνότητα που η Digea διατηρούσε ανενεργή και αργότερα νοίκιασε στην ΕΡΤ επειδή δεν πρόλαβε να στήσει το δικό της δίκτυο. Επιπλέον ιδρύεται ο ψηφιακός ανταγωνιστής των καναλαρχών στα δίκτυα, η θυγατρική πάροχος δικτύου της ΕΡΤ στην οποία θα μεταφερθούν τα περιφερειακά κανάλια. Η σκακιέρα πάντως για το σκληρό παιχνίδι πολιτικής διαπραγμάτευσης με τους καναλάρχες έχει στηθεί και όταν το σχέδιο νόμου έρθει στη Βουλή, προφανώς τον Σεπτέμβριο, οι πολιτικές εξελίξεις είναι αυτές που θα καθορίσουν και τους όρους του.
