Τα πράγματα στη δημοσιογραφία μπορεί να εξελίσσονται καλά ή άσχημα, ανάλογα με την οπτική του καθενός, αλλά σίγουρα κινούνται πολύ διαφορετικά από το παρελθόν. Μόνο οι άσχετοι μπορεί να διαφωνήσουν με το τελευταίο.
Πλέον κάποιες τάσεις έχουν παγιωθεί και άνετα μπορούν να διεκδικήσουν το δικαίωμα να καθορίσουν το νέο τοπίο.
Οι ισχυροί εκδότες του παρελθόντος βρίσκονται στα νεκροταφεία. Μεταφορικά, αλλά και κυριολεκτικά. Μαζί τους τα μεγάλα Συγκροτήματα, οι Όμιλοι, όλα ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Όσοι επιμένουν να διεκδικούν τη συνέχεια και την παράδοση, είτε βλέπουν μια σκιά σαν το μπόι τους, είτε αποτελούν μουντζουρωμένες φωτοτυπίες των προγόνων τους.
Ο παλιός κόσμος των ΜΜΕ πέθανε. Οι κυριακάτικες εφημερίδες μετά βίας προσεγγίζουν όλες μαζί τα 100.000 φύλλα. Οποιαδήποτε σύγκριση με το παρελθόν είναι για γέλια.
Η ενημέρωση μέσα από τους τηλεοπτικούς σταθμούς υποβαθμίζεται και υποβιβάζεται κάθε χρόνο. Απευθύνεται πλέον σε απόμαχους της ζωής, σε κοινά οικόσιτα και αποδυναμωμένα και μόνο ο συντηρητισμός του πολιτικού συστήματος επιμένει να τη διατηρεί σε κάποιο προσκήνιο.
Όλος λοιπόν ο παλιός κόσμος των Μέσων Ενημέρωσης πνέει τα λοίσθια. Μας αποχαιρετά και μας αφήνει χρόνους.
Οι παραδοσιακές εφημερίδες βγαίνουν πλέον με λίγο κόσμο, πολλή αγγαρεία, μισθούς της πλάκας και παντελή έλλειψη δημιουργικότητας και φαντασίας. Μίζερες, κουρασμένες και κουραστικές.
- απόσπασμα από κείμενο του Θανάση Τσεκούρα στο ieidiseis (ολόκληρο ΕΔΩ)
