21 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ Ο 936
ΤΑ 21 χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει φέτος το Ράδιο Κυπαρισσία 936 που εκπέμπει από την Δυτική Πελοπόννησο, προάγοντας τον πολιτισμό, την κοινωνική αλληλεγγύη με δράσεις και με μουσικά αφιερώματα καλλιτεχνών που μιλούν στις εκπομπές του σταθμού. Το Ράδιο Κυπαρισσία σημειωτέον κατέχει σήμερα 2 μεγάλες πρωτιές. Η πρώτη είναι η κοινωνική εκπομπή 'ΠΡΩΙΝΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ' του δημοσιογράφου Ιωάννη Μποζίκα, η οποία πρωτοεμφανίστηκε στα ερτζιανά το 1988 από τον συλλογικό σταθμό A100FM της Αθήνας για αρκετά χρόνια με την αυγή της ελεύθερης ραδιοφωνίας και μάλιστα το μουσικό του σήμα προέρχεται από μια σπάνια ηχογράφηση του συγκροτήματος Choir.
Παράλληλα 21 χρόνια συμπληρώνει φέτος και η εκπομπή 'Αγροτική ενημέρωση' της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας Τριφυλίας με τον Αντώνη Παρασκευόπουλο η οποία έχει ακροατές από όλη την Ελλάδα μέσω του διαδικτύου. Παράλληλα ο 936 δίνει το μικρόφωνο στους πολίτες και την νεολαία καθώς μουσικές εκπομπές παράγουν οι μαθητές του Λυκείου Κυπαρισσίας, αλλά και μουσικοί παραγωγοί από την περιοχή μας όπως ο Τάσος Μπινιώρης με την παρέα του. Ο Σταθμός εξάλλου είναι αρωγός σε πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην περιοχή με ευρύτερη εμβέλεια καθώς είναι χορηγός επικοινωνίας του Α.Ο. Κυπαρισσίας, του Παντριφυλιακού καλονερού, του ΑΓΣ Ταεκβοντό Κυπαρισσίας και του Πολιτιστικού εργαστηρίου του Δήμου Τριφυλίας.
Επιπλέον, ο Ιωάννης Μποζίκας, ένας εκ των παραγωγών του "936", τοποθετείται μέσω του e-tetRadio για την σημερινή κατάσταση στο αθηναϊκό ραδιόφωνο, αλλά και για το ραδιοφωνικό τοπίο, γενικά:
"Διαβάζω στο site σας τα σχόλια για την κατάσταση του ραδιοφώνου, ιδίως στην Αττική, καθώς η περιφέρεια έχει πλέον την δική της δυναμική. Όταν ξεκίνησα το ραδιόφωνο σε ηλικία 15 ετών κάνοντας εκπομπές στον ιστορικό Ρ/Σ Αμαλιάδας με μουσικό περιεχόμενο και με ειδήσεις για τους απόδημους, για κάποιο διάστημα είχα την ευκαιρία να συναντήσω τα
μεγαθήρια του ελληνικού ραδιοφώνου που πέρασαν από τη περιοχή. Το 1998 με την ελεύθερη ραδιοφωνία συμμετείχα στον Α100, τον σταθμό που το 1974 αναμετέδιδε το σταθμό του Πολυτεχνείου στα νότια προάστια και τιμήθηκε από εφημερίδες και εκπομπές όπως και από τον Διονύση Σαββόπουλο. Είχα γράψει ένα άρθρο στο περιοδικό Τεχνική Εκλογή για το
μέλλον του Αθηναϊκού ραδιοφώνου. Είχα αναφέρει ότι τα ραδιόφωνα θα κατηγοριοποιηθούν σε αθλητικά, εκκλησιαστικά, ενημερωτικά και μουσικά με παραλλαγές αλλά το μοντέλο διαχείρισης θα έπεφτε στο κενό, αν δεν λειτουργούσε με συλλογικό τρόπο και ανθρώπους που προέρχονται από το Μέσο και όχι σαφώς εφοπλιστές, πολιτικοί ή άλλοι άσχετοι με το
αντικείμενο. Τελικά επιβεβαιώθηκε αρκετά εκείνη η φράση. Διότι το ραδιόφωνο σήμερα δεν ανασαίνει. Δεν βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων που το δημιούργησαν με μεράκι, το αγάπησαν, από άτομα που είχαν γνώσεις στη μουσική, από παραγωγούς που δεν θα ήταν υποχείρια αφεντικών η άλλων μεγαλεπήβολων σχεδίων. Καιρός να δοθούν συχνότητες
σε συλλογικές δράσεις και στο Σύλλογο Φίλοι του Ραδιοφώνου Α100FM που αποτέλεσαν το γνήσιο κομμάτι των ερτζιανών. Θυμάμαι τότε τα εναλλακτικά, συλλογικά ραδιόφωνα που άφησαν εποχή όπως ο Ηχώ FM, ο Έψιλον FM και ορισμένα ελάχιστα που ξεχώρισαν. Καιρός να δωθεί το μικρόφωνο στους πολίτες και όχι στους φανφαρολόγους της πολιτικής"
"Διαβάζω στο site σας τα σχόλια για την κατάσταση του ραδιοφώνου, ιδίως στην Αττική, καθώς η περιφέρεια έχει πλέον την δική της δυναμική. Όταν ξεκίνησα το ραδιόφωνο σε ηλικία 15 ετών κάνοντας εκπομπές στον ιστορικό Ρ/Σ Αμαλιάδας με μουσικό περιεχόμενο και με ειδήσεις για τους απόδημους, για κάποιο διάστημα είχα την ευκαιρία να συναντήσω τα
μεγαθήρια του ελληνικού ραδιοφώνου που πέρασαν από τη περιοχή. Το 1998 με την ελεύθερη ραδιοφωνία συμμετείχα στον Α100, τον σταθμό που το 1974 αναμετέδιδε το σταθμό του Πολυτεχνείου στα νότια προάστια και τιμήθηκε από εφημερίδες και εκπομπές όπως και από τον Διονύση Σαββόπουλο. Είχα γράψει ένα άρθρο στο περιοδικό Τεχνική Εκλογή για το
μέλλον του Αθηναϊκού ραδιοφώνου. Είχα αναφέρει ότι τα ραδιόφωνα θα κατηγοριοποιηθούν σε αθλητικά, εκκλησιαστικά, ενημερωτικά και μουσικά με παραλλαγές αλλά το μοντέλο διαχείρισης θα έπεφτε στο κενό, αν δεν λειτουργούσε με συλλογικό τρόπο και ανθρώπους που προέρχονται από το Μέσο και όχι σαφώς εφοπλιστές, πολιτικοί ή άλλοι άσχετοι με το
αντικείμενο. Τελικά επιβεβαιώθηκε αρκετά εκείνη η φράση. Διότι το ραδιόφωνο σήμερα δεν ανασαίνει. Δεν βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων που το δημιούργησαν με μεράκι, το αγάπησαν, από άτομα που είχαν γνώσεις στη μουσική, από παραγωγούς που δεν θα ήταν υποχείρια αφεντικών η άλλων μεγαλεπήβολων σχεδίων. Καιρός να δοθούν συχνότητες
σε συλλογικές δράσεις και στο Σύλλογο Φίλοι του Ραδιοφώνου Α100FM που αποτέλεσαν το γνήσιο κομμάτι των ερτζιανών. Θυμάμαι τότε τα εναλλακτικά, συλλογικά ραδιόφωνα που άφησαν εποχή όπως ο Ηχώ FM, ο Έψιλον FM και ορισμένα ελάχιστα που ξεχώρισαν. Καιρός να δωθεί το μικρόφωνο στους πολίτες και όχι στους φανφαρολόγους της πολιτικής"
