Ποιος ωφελείται από την πολιτική των λουκέτων στα ΜΜΕ; Έπρεπε να κλείσουν όλες οι επιχειρήσεις ΜΜΕ; Και ποιες αυτές που ως σήμερα έχουν διασωθεί μήπως έχουν ανάλογα προβλήματα; Μήπως όμως διασώζονται από ένα “αόρατο χέρι”, με κριτήρια που δεν υπακούν στη λογική των αριθμών; Διότι πριν από την ΕΡΤ , εξαφανίστηκαν εκείνα τα ΜΜΕ που είτε ασκούσαν κριτική στο Μνημόνιο, είτε αποκάλυπταν τους διαπλεκόμενους επιχειρηματίες που εισέπρατταν με το ένα χέρια από το δημόσιο και από την άλλη συντηρούσαν ζημιογόνα ΜΜΕ. Το ερώτημα που τέθηκε τον Απρίλιο του 2010, λίγες μέρες πριν από την υπογραφή του Μνημονίου, ήταν : “Ή με εμάς, ή λουκέτο”.
Αυτό δεν ίσχυε για όλους βέβαια. Το Mega έπαιζε και εξακολουθεί να έχει κεντρικό ρόλο στην ενημέρωση των πολιτών. Στην εποχή πριν το Μνημόνιο στις 4 Δεκεμβρίου 2009 το Mega λαμβάνει ομολογιακό δάνειο ύψους 50 εκατ. ευρώ με σκοπό την αναδιάρθρωση των βραχυπροόθεσμων και των μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων, από την Alpha Bank και την Εθνική . Το δάνειο είναι χωρίς εγγυήσεις. Ακολουθεί το κεντρικό δίλημμα: «Μνημόνιο ή χρεοκοπία». Ήταν όμως υπαρκτό; «Σχεδόν για έναν χρόνο αναπαρήχθηκε μάλλον αβασάνιστα το επίσημο παραμύθι ό,τι <<το χρέος είναι βιώσιμο><<ενώ πολλοί από εμάς ξέραμε ότι δεν είναι» παραδέχεται ο πολιτικός αναλυτής του Mega, του «Βήματος» και των «Νέων» στο βιβλίο του “Ο ψυχρός Εμφύλιος”( Εκδόσεις Πατάκη σελ 102-103). Η αποκάλυψη αυτή δεν βρίσκει χρόνο στα δελτία ειδήσεων, ούτε καν από τον ίδιο το σχολιαστή.
