Οι εργοδότες και κάποιοι ψωνισμένοι, ονειρεύονται τον ΕΔΟΕΑΠ ως Επαγγελματικό Ταμείο για λίγους. Και οι Ενώσεις παρακολουθούν, ρίχνοντας εύκολα τις ευθύνες στην ΠΟΕΣΥ, της οποίας πρόεδρος και γραμματέας, φαίνεται να γνωρίζουν, να σχεδιάζουν, να ανέχονται, να συμμετέχουν και να ανήκουν στην «παρέα», που μας πετάει στα… σκουπίδια. Ένας κλάδος, που «ματώνει» καθημερινά, ως πότε νομίζετε, κυρίες και κύριοι πως θα σας ανέχεται; Το προεδρείο του ΕΔΟΕΑΠ νομίζει ότι δεν γνωρίζουμε την συμμετοχή του και σφυρίζει αδιάφορα… Και η ΕΣΗΕΑ θα «βουλιάξει» για πάντα, εάν τώρα δεν ξεσηκώσει τα μέλη της- δική της είναι η ευθύνη αυτή- κι αν μείνει μόνο στις προσπάθειες- που δεν υποτιμώ- αλλά είναι ανεπαρκείς. Εδώ απαιτείται…πόλεμος. Όταν σε πολεμούν, δεν περιμένεις.
Ούτε αμύνεσαι 6 μήνες και… Επιτίθεσαι δυναμικά και τους…νικάς. Τώρα, λένε, οι τύποι αυτοί ότι άλλαξε το παραμύθι και οι κυβερνώντες ομιλούν για τρία εξάρια. 6% εισφορά οι εργαζόμενοι, 6% οι εργοδότες και 6% ο πόρος. Ποιοι εργοδότες θα πληρώσουν; Μας δουλεύετε; Και ποιοι συνάδελφοι εν ενεργεία μπορούν να σηκώσουν το βάρος του 6%, τώρα; Ποιοι συνταξιούχοι; Και με τους ανέργους τι θα γίνει; Ο χρόνος σας τελείωσε. Οι προδότες να βγάλουν τις μάσκες, πριν το κάνουμε εμείς, με τρόπο, που δεν το συνηθίζουμε, αλλά είναι αναγκαίος. Και εμείς , οι απέναντι να σταματήσουμε πλέον να τρώμε σφαλιάρες αδιαμαρτύρητα και να μπούμε δυναμικά στη μάχη! Όλα τα άλλα, είναι περιττά, λίγα, μικρά και μηδαμινά. «Όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει» Ιάκωβος Καμπανέλλης Για την αντιγραφή Πόπη Χριστοδουλίδου Υ.Γ Για το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και την αυτοτέλεια του…ούτε λέξη.Ούτε ένα…δάκρυ!
