Tango για τους …ημέτερους – «αναστενάρια» για τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ


 Από την ΠΟΣΠΕΡΤ

Tango για τους …ημέτερους – «αναστενάρια» για τους εργαζόμενους

Πριν από τρείς μήνες  ο διορισμένος  από το Μαξίμου Δ. Σύμβουλος κ. Γαμπρίτσος  σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή»  μιλώντας για τις σχέσεις διοίκησης  ΕΡΤ και κυβέρνησης, τόνιζε  ότι «ιt takes two to tango».Μπορεί ο λόγος του να είχε μπόλικο αμερικανικό «μανατζερίστικο» στόμφο, όμως  έλεγε την αλήθεια.  Πράγματι, «το ταγκό χρειάζεται δύο», μόνο που στην ΕΡΤ  η  διοίκηση το …χορεύει  είτε  με την κυβέρνηση, είτε με όσους  έχουν τα «διαπιστευτήρια»  από το Μαξίμου, ενώ για τους εργαζόμενους έχουν χορογραφήσει έναν χορό πάνω στα κάρβουνα. Η διοίκηση ετοιμάζεται να …χορέψει ταγκό σε  «ρυθμό  Μαραβέγια» με την γνωστή από «παλιά» παραγωγό κ. Λάσκαρη και μάλιστα σε …χορογραφία που θυμίζει εποχές του υπόδικου Παναγόπουλου , σκορπώντας  τριπλάσια  χρήματα από όσα  κοστίζουν  σήμερα παρόμοιες παραγωγες στην ΕΡΤ. 

Την ίδια στιγμή κόβει από τους εργαζόμενους  ακόμα και τα ελάχιστα  που τους έχουν απομείνει απο  τα κεκτημένα  με σκληρούς  αγώνες χρόνων. Κόβει  π.χ  από τους εργαζόμενους στο ραδιομέγαρο ,την αργία  της  Αγίας Παρασκευής (όπως συμβαίνει σε όλους τους περιφερειακούς σταθμούς  την ημέρα  της γιορτής  του πολιούχου της περιοχής). Η «οικονομία κλίμακος»  που  προσφέρει αυτή  η περικοπή, είναι τόσο …μεγάλη που τα …οφέλη της  δεν φτάνουν  ούτε για  τους καφέδες  των «ημετέρων», που κερνά  η διοίκηση  όταν κάνει διάλλειμα από το «ταγκό» που χορεύει μαζί τους.

Πρόκειται για ένα ακόμα  δείγμα αυταρχισμού, εργοδοτικής μισαλοδοξίας και ρεβανσισμού  από μία διοίκηση «κατ΄ εικόνα  και  καθ΄ ομοίωσιν»  της κυβέρνησης  που την διόρισε. 

Ένα δείγμα «ηθικής» ίδιο  με  εκείνο που παρουσίασαν όταν  έδωσαν στον εαυτό τους παχυλές αυξήσεις ,αίροντας με κυβερνητική απόφαση τους δημοσιονομικούς «κόφτες», οι οποίοι όμως εξακολουθούν να ισχύουν για την «πλέμπα» των  απλών  εργαζόμενων  της ΕΡΤ.

 Ένα ξεκάθαρο μήνυμα που στέλνει η διοίκηση στα σωματεία , την ώρα  που  διαπραγματεύονται μαζί της  για  το περιεχόμενο  της νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας. Ένα «μήνυμα» που προϊδεάζει  τους εργαζόμενους σχετικά   με το τι πρέπει να περιμένουν από την  υπογραφή αυτής της ΣΣΕ κι όλα αυτά εντελώς …συμπτωματικά, λίγο πριν τη συνάντησή τους την ερχόμενη εβδομάδα  με την ιδιωτική εταιρεία που  έχει  αναλάβει  το  «θεάρεστο»  έργο  της …αξιολόγησης  του προσωπικού. Μιας διαδικασίας  η οποία επιβάλλεται  χωρίς  την απαραίτητη διαβούλευση  που είχε ζητήσει εξ αρχής  το μικτό συμβούλιο της ΠΟΣΠΕΡΤ με σχετικό εξώδικο.Μιας διαδικασίας  που  χρησιμοποιεί  ως πρόσχημα την αξιολόγηση  του προσωπικού και που έχει ήδη καθορισθεί  χωρίς τη συναίνεση  των εργαζομένων στους οποίους  απλά  θα ανακοινωθεί την ερχόμενη εβδομάδα η …εφαρμογή της.

Η αντίδραση μας φυσικά  είναι δεδομένη και θα είναι απολύτως ανάλογη  αυτής της αυταρχικής  εργοδοτικής συμπεριφοράς.

Είμαστε βέβαιοι ότι ο  «αμερικανοτραφής μάνατζερ» της ΕΡΤ  θα  χρησιμοποιούσε  τη γνωστή φράση  του αλήστου μνήμης Κλίντον  «it’s the economy stupid», δίνοντάς μας το δικαίωμα  να απαντήσουμε σε αυτόν και στην κυβέρνηση – εντολέα του,  με το γνωστό τίτλο του βιβλίου  του Ν. Μπογιόπουλου «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε»

Post a Comment

Νεότερη Παλαιότερη

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA
Ενώπιον μιας ενδοκυβερνητικής αντιπαράθεσης με άγνωστες προς το παρόν συνέπειες βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία μετά τις επιθέσεις του Άδωνι Γεωργιάδη και του Θάνου Πλεύρη στον Νίκο Δένδια.Επιθέσεις που έγιναν μάλιστα παρουσία του πρωθυπουργού, γεγονός που καθιστά το γεγονός περισσότερο σημαντικό. Χωρίς, άλλωστε, το «πράσινο φως» ή έστω τη σιωπηρή αποδοχή εκ μέρους του πρωθυπουργού οι επιθέσεις αυτές δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Και αν γινόταν θα συναντούσαν την αντίδραση του Μαξίμου -ενώ τώρα η «υπόγεια» υποστήριξη του στις επιθέσεις υπήρξε κάτι παραπάνω από φανερή. Η στοχοποίηση του υπουργού Άμυνας από μέλη της κυβέρνησης παρόντος του Κυριάκου Μητσοτάκη προϊδεάζει πως η εσωκομματική αντιπαράθεση στη ΝΔ για την επόμενη μέρα μόλις ξεκινά. Ο Νίκος Δένδιας αποτελεί αυτή τη στιγμή όχι απλώς τον επιφανέστερο «δελφίνο» αλλά και τον «δελφίνο» εκείνο που διαθέτει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο απέναντι σε αυτό του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος σε λίγο συμπληρώνει δέκα έτη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.