Στο πρωτόκολλο της ΕΣΗΕΑ καταγράφηκε μια επιστολή διαμαρτυ- ρίας. Στις λίγες γραμμές της υπάρχει ένα ερώτημα: Δεν αποτελεί είδηση για τον κόσμο της δημοσιογραφίας η απεργία στον ΟΤΕ; Την επιστολή υπογράφει η ΟΜΕ-ΟΤΕ. Η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής απεργία σε έναν από τους πλέον κερδοφόρους και πολυ-επιδοτούμενους κλά- δους, αυτόν των τηλεπικοινωνιών, από εργαζόμενους που διεκδικούν την υπογραφή συλλογικής σύμβαση εργασίας δεν υπάρχει ως γεγονός για την πλειονότητα των «ενημερωμένων» από τα κυρίαρχα μίντια.
Η απεργία των εργαζομένων στον ΟΤΕ επικοινωνήθηκε και διακινήθηκε από τα κοινωνικά δίκτυα και από ορισμένους δημοσιογράφους, κυρίως σε ιντερνετικές σελίδες και στην περιφέρεια! Εκδότες – πρώην δημοσιογράφοι και δημοσιογραφικά στελέχη, επικε- φαλής λογιστικών φύλλων επιδότησης-διαφήμισης κάνουν ταμείο με τις προσδοκούμενες διαφημίσεις της εταιρείας σταθερής και κινητής τηλεφωνίας. Δεν χρειάζονται πολλά, μόνο ψίχουλα από τα υπερκέρδη της –623 εκατομμύρια ευρώ καθαρά το 2018– για να συνεχίσουν να θάβουν την είδηση της απεργίας. Δεν είναι το μόνο γεγονός που αποσιωπάται με δόλο.
Η πραγματικότητα την οποία περιγράφουν σήμερα στην Ελλάδα τα κυρίαρχα ΜΜΕ και αναπαράγουν σε μια εκπληκτική ομοιομορφία εκατοντάδες ιστοσελίδες και πραγματικοί ή εικονικοί λογαριασμοί στα κοινωνικά δίκτυα, κόβεται και ράβεται σε πατρόν ποικιλώνυμων συμφερόντων. Δεν έχουν σχέση με τη δημοσιογραφία και τους δημοσιογράφους, ακόμη και σε ένα αστικό καπιταλιστικό κράτος. Η υπαγόρευση των αλλαγών στο ασφαλιστικό σύστημα με άξονα την ανακεφαλαιοποίηση από την πολυεθνική Black Rock γίνεται ρεπορτάζ στις μεγαλύτερες εφημερίδες. Στα ελληνικά μίντια το γεγονός απλά δεν υπάρχει. Ακόμη και αυτή η απαιτούμενη ανάγκη χειραγώγησης της κοινωνίας για τον νέο ασφαλιστικό νόμο σερβίρεται με τον γελοιοδέστερο τρόπο, της διακίνησης των δηλώσεων του αρμόδιου υπουργού… Η επιλογή της αποσιώπησης γεγονότων από τα κυρίαρχα Μέσα υποστηρίζεται και από την επαγγελματική ένωση του κλάδου, για αυτό και η ΕΣΗΕΑ δεν πρόκειται να καλέσει τα μέλη της να τηρήσουν τη στοιχειώδη δεοντολογία, αυτή που θα χρειαζόταν για να επιζήσουν τα ίδια τα ΜΜΕ.
