του Βασίλη Κουφόπουλου
Ένας έντιμος τρόπος για την ενίσχυση του Τύπου είναι να δημιουργηθεί ένα ξεκάθαρο μοντέλο χρηματοδότησης από το κράτος, αλλά να αναζητηθούν τα χαμένα έσοδα από τη χρήση του περιεχομένου των εντύπων από τις διάφορες πλατφόρμες. Αντί για τα σχήματα λογοκρισίας που έχουν στο μυαλό τους ορισμένοι εκ των κυβερνητικών στελεχών με τη σύμφωνη γνώμη των θεσμικών συνδικαλιστών, υπάρχει και ένας σύγχρονος τρόπος ώστε να γνωρίζουν όλοι που κατευθύνεται το δημόσιο χρήμα.
Είναι περιέργο, αλλά υπάρχουν πλατφόρμες για τα πάντα, εκτός από τα ΜΜΕ. Η κρατική διαφήμιση πρέπει να περιέλθει σε μία κεντρική διαχείριση στον έλεγχο του υπουργείου που σχετίζεται με την ψηφιακή πολιτική όπου η χρηματοδότηση θα γίνεται με βάση πιστοποιημένα εργαλεία απήχησης: θεαματικότητας, επισκεψιμότητας, ακροαματικότητας και κυκλοφορίας. Στα κριτήρια που θα πρέπει να συνυπολογίζονται είναι ο αριθμός των εργαζομένων και το κριτήριο της πραγματικής επένδυσης. Ενώ, ανάλογα με την καμπάνια πχ για το περιβάλλον θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστά κάθε μέσου. Τα κριτήρια θα δίνουν μόρια τα οποία θα κατατάσσουν τα Μέσα ανάλογα με την πραγματική τους θέση και θα λαμβάνουν την κρατική διαφήμιση που τους αναλογεί, ενώ το δημόσιο χρήμα δεν θα κρύβεται πίσω από τις περιέργες αποφάσεις
Επιπλέον Ο ρατσιστικός νόμος που ισχύει στην Ελλάδα είναι αρκετός για να αποκλείσει τα μισσαλόξα προσβλητικά έντυπα που κυκλοφορούν ολόγυρα χωρίς τις επιτροπές λογοκρισίας που ονειρεύονται οι κομισσάριοι της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Υπάρχουν και τα συνεταιριστικά σχήματα που πρέπει -για να υφίσταται η Δημοκρατία και ο Τύπος να κάνει τη δουλειά του- να ενισχύονται. Θα πρέπει να υπάρχει μία πρόσβλεψη για ένα ποσοστό από την κρατική διαφήμιση που θα κατευθύνεται και στον επαρχιακό Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό, αλλά και στα μικρά σχήματα ενημέρωσης με πρωτότυπο περιεχόμενο,
Στην ίδια πλατφόρμα με τα ΜΜΕ που λαμβάνουν το δημόσιο χρήμα, θα πρέπει να αναρτώνται όλες οι προσκλήσεις ενδιαφέροντος του εκάστοτε υπουργείου, ΔΕΚΟ και εταιρειών συμφερόντων του δημοσίου και αναλυτικά οι διαφημιστικές εταιρείες που αναλαμβάνουν τις καμπάνιες και το συμφωνημένο ποσό χρηματοδότησης. Κάθε διαφημιστική θα πρέπει να τηρεί τους όρους για την κατανομή της δαπάνης.
Τα έσοδα μπορούν να έλθουν από ένα άλλο ταμείο. Περά από τα χρήματα που πρέπει να διεκδικήσει ο Τύπος από τις πολυεθνικές πλατφόρμες, (Google, Facebook,Youtube, κ.α.) και θα πρέπει μέρος αυτών να αποδίδονται στο ταμείο, ένας άλλος πόρος θα μπορούσε να είναι η φορολογία στις streaming υπηρεσίες του εξωτερικού που ως και σήμερα δεν αποδίδουν φόρους και τέλη στην Ελλάδα.
