Δημοσιογραφία διά χειρός ΚΥΠ γίνεται;

 


Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η διαπλοκή ΜΜΕ και μυστικών υπηρεσιών; Περιορίζεται στη διοχέτευση και αναπαραγωγή «εμπιστευτικών» πληροφοριών, συχνά δίχως μνεία της πηγής τους, ή περιλαμβάνει και πιο προωθημένες μορφές σύμπραξης;
Μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα, όσον αφορά τουλάχιστον τη χώρα μας στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, αντλούμε από το ντοκουμέντο που δημοσιεύουμε σήμερα εδώ. Πρόκειται για τον τυπικό μηνιαίο απολογισμό της Υπηρεσίας Ειδικών Μελετών (ΥΕΜ) της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ) για τις «διαφωτιστικές» επιδόσεις της τον Ιανουάριο του 1958, έναν «κανονικό» δηλαδή μήνα εκείνου του καιρού, δίχως εντυπωσιακές πολιτικές ή άλλες εξελίξεις. Ο απολογισμός αυτός, που αποτυπώνει μια δραστηριότητα ρουτίνας της υπηρεσίας, εντοπίστηκε στο προσωπικό αρχείο του τότε υπουργού Προεδρίας (και μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας) Κωνσταντίνου Τσάτσου, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη (φ. 56.5, έγγρ. 25).
- περισσότερα στο ρεπορτάζ που υπογράφει ο Τ. Κωστόπουλος στην Εφημερίδα των Συντακτών (ΕΔΩ)

Post a Comment

أحدث أقدم

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA
Μέχρι πότε θα γίνεται ανεκτή στο δημόσιο βίο αυτή η τοξική αθλιότητα και μάλιστα διά στόματος πρωθυπουργού; Ενας αφελής θα νόμιζε ότι ήταν τυχαίο. Από χθες διάφορα φερέφωνα του κυβερνώντος κόμματος και αυλικοί του συστήματος Μητσοτάκη γράφουν σε ΜΜΕ και social media – όλως τυχαίως – το ίδιο πράγμα. Ότι για το ανεύρυσμα που έπαθε ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, Γιώργος Μυλωνάκης, που δίνει μάχη για τη ζωή του στον «Ευαγγελισμό» και του ευχόμαστε ολόψυχα να τα καταφέρει, φταίει ένα πρωτοσέλιδο του Documento που αναφερόταν και στον ίδιο. Και να που έγινε το θαύμα: Το ίνδαλμά τους σήμερα στη Βουλή, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, κουνούσε το σχετικό πρωτοσέλιδο και αντί να απολογηθεί για τα σκάνδαλα που τον κυνηγούν, έλεγε με ύφος «σπιλώνονται πολιτικοί αντίπαλοι και οι οικογένειές τους και έχει φτάσει αυτός ο άνθρωπος σήμερα να παλεύει για τη ζωή του».