Όταν η κυβέρνηση πιέζεται από γεγονότα, ερωτήματα, σχόλια ή απόψεις που βρίσκουν δίοδο προς την, κατά τα άλλα ελεγχόμενη, σφαίρα της δημοσιότητας, σοκάρεται. Ο συνήθης τρόπος αντίδρασης δια του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι η παραποίηση, η παραπλάνηση ή και οι ψευδείς αναφορές-ειδήσεις, που γίνονται με τη βεβαιότητα ότι κανείς από το μιντιακό σύστημα δεν θα τα ελέγξει. Σε περιπτώσεις, όμως, που το πράξει, η απάντηση είναι άμεση: κατηγορείται για «διαστρέβλωση». Σε τέτοιες περιπτώσεις και συμπληρωματικά στη θεσμική αντιμετώπιση, τίθεται σε λειτουργία το – παρά το κράτος – σύστημα προπαγάνδας, στοχοποίησης ή και «δολοφονίας χαρακτήρα». Από την, έμμεσα όπως αποδείχθηκε, χρηματοδοτούμενη με κρατικό χρήμα «Ομάδα Αλήθειας» έως τις πιστές κυβερνητικές γραφίδες σε πλειάδα μίντια, αναλαμβάνουν να πλήξουν όποιο Μέσο, συστημικό ή ανεξάρτητο, μεγάλο ή μικρό, όποιον δημοσιογράφο ή σχολιαστή υποδείξει το Μαξίμου.
Πρόσφατο γεγονός είναι η καταγγελία του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδηότι δεν ανέβηκε στη σελίδα του κυβερνητικού εκπροσώπου στο Facebook – σε αντίθεση με το YouTube – όλη η ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, αλλά μόνο ένα επτάλεπτο με τον μονόλογο του. Αντί ο Παύλος Μαρινάκης να απαντήσει ότι ήταν ένα τεχνικό πρόβλημα (όπως διέρρευσε ως πληροφορία στα ΜΜΕ), επιτέθηκε δημόσια στον δημοσιογράφο, τον κατηγόρησε για «διαστρέβλωση», τον στοχοποίησε για όλη τη στάση του στην αίθουσα Τύπου επειδή κάνει πιεστικές ερωτήσεις, είπε ψέματα ότι η ενημέρωση θα ανέβει σε ύστερο χρόνο (δεν ανέβηκε ποτέ), χαρακτήρισε συλλήβδην όλες τις εκθέσεις διεθνών οργανισμών που καταγγέλλουν τον κυβερνητικό και κρατικό έλεγχο στα ΜΜΕ ως «παραπλανητικές» και «αστήρικτες».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δηλαδή, αντιμετωπίζει τους δημοσιογράφους και όσα ΜΜΕ δεν λιβανίζουν ολημερίς την κυβέρνηση ως εχθρικούς στόχους που πρέπει να εξαλειφθούν. Η δυσανεξία απέναντι σε οποιαδήποτε αμφισβήτηση και κριτική αποτυπώθηκε δυσανάλογα έντονα κυρίως επειδή διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο στη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ. Είτε απευθείας μέσω των ιδιοκτησιών τους είτε μέσω των ανθρώπων που έχει τοποθετήσει σε αυτά σε θέσεις-κλειδιά για τη ροή της πληροφόρησης.
Ματίνα Παπαχριστούδη στο ΠΡΙΝ
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Οι δημοσιογράφοι απέκτησαν κώδικα δεοντολογίας για τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης. Σημαντικό, θα πει κανείς, γεγονός. Θα μπορούσε να ήταν, εάν το γνώριζαν και τα μέλη των ενώσεων, εάν μετείχαν με κάποιο τρόπο στη διαδικασία επεξεργασίας του, αν – έστω – ήταν ενήμεροι για αυτήν. Η Ομοσπονδία (ΠΟΕΣΥ), όμως, φρόντισε πρώτα να παρουσιάσει τον κώδικα στην πολιτική ηγεσία, την κυβέρνηση και τους εκπροσώπους των ιδιοκτητών…
Η ηγεσία της δεν έθεσε τις διατάξεις του κώδικα σε συζήτηση με κάποια αιτήματα-διεκδικήσεις προς κυβέρνηση και ιδιοκτήτες, αλλά τον παρουσίασε με όλους τους παραπάνω «καλεσμένους», σε μια φιέστα δημοσίων σχέσεων, συγχαρητηρίων, χειραψιών και φωτογραφιών. Η «πρωτοποριακή» – για να χρησιμοποιήσουμε τον χαρακτηρισμό του υπουργού Μαρινάκη – τακτική των συνδικαλιστικών ηγεσιών να αγκαλιάζονται με υπουργούς είναι πράγματι ιστορική και αξιομνημόνευτη.
Ο ίδιος ο κώδικας δεοντολογίας προσαρμόζει τις διατάξεις των κανόνων που ισχύουν ήδη για τους δημοσιογράφους στη χρήση συστημάτων ΤΝ ως «εργαλείου» στην πληροφόρηση. Η ευθύνη για την τήρηση ανήκει στους ίδιους τους δημοσιογράφους, όπως και ο κλασικός κώδικας για τον οποίο όλοι – και οι συνδικαλιστές – γνωρίζουν ότι δεν τηρείται. Αντιθέτως, καταπατείται καθημερινά, χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση από αυτούς που σήμερα δηλώνουν «περήφανοι».
