Την αναγκαιότητα των εφημεριών στα νοσοκομεία και γενικότερα στις δομές του ΕΣΥ δεν χρειάζεται να την εξηγήσει κανείς. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή της λειτουργίας του, σώζει ζωές. Κι αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο στις εφημερίες.
Οι εφημερίες ως γνωστόν αφορούν κάθε φορά συγκεκριμένα νοσοκομεία, τα οποία υποδέχονται κατεπείγοντα περιστατικά. Κατά συνέπεια θα έπρεπε να εξασφαλίζεται η επάρκειά τους σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, η διαθεσιμότητα υλικοτεχνικών υποδομών για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων όπως και η επάρκεια δωματίων και κρεβατιών για να νοσηλευτούν όσο χρειάζεται οι ασθενές.
Τα προαναφερόμενα δεν διασφαλίζονται πουθενά στο σημερινό ΕΣΥ, αν και αναγνωρίζονται από όλους –ανεξαρτήτως πολιτικών αντιλήψεων– ως βασική και αναγκαία προϋπόθεση για την παροχή βασικών και ουσιαστικών υπηρεσιών υγείας στους πολίτες.
Για να λειτουργήσει το ΕΣΥ στοιχειωδώς με επάρκεια, γενικά αλλά και ειδικά κατά τη διάρκεια των εφημεριών, θα πρέπει να προσληφθούν σε αυτό περισσότεροι από 6.500 γιατροί και πάνω από 20.000 νοσηλευτικό προσωπικό που σήμερα λείπουν. Κι επειδή λείπει αυτό το δυναμικό, λείπουν πολλά. Και ανάμεσα σε αυτά, περίπου το 50% των χειρουργείων δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης προσωπικού. Πράγμα που σημαίνει ότι ασθενείς δεν μπορούν να χειρουργηθούν στην ώρα τους και όταν το έχουν ανάγκη, αλλά αναγκάζονται να περιμένουν, παρόλο που η κατάσταση της υγείας τους μπορεί να κρίνεται επείγουσα ως προς το ζήτημα της αντιμετώπισης.
Οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στο ΕΣΥ εντείνουν κι ένα άλλο πρόβλημα που είναι ζωτικής σημασίας. Δεν είναι δυνατή η σωστή και σε επάρκεια κατανομή προσωπικού, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργήσει σωστά και ολοκληρωμένα η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, η οποία θα μπορούσε να απορροφήσει έναν μεγάλο αριθμό ασθενών που φτάνουν στα επείγοντα και να μειώσει την πίεση στα μεγάλα νοσοκομεία και στις εφημερίες αυτών.
Οι συνδικαλιστικοί φορείς των εργαζομένων στο ΕΣΥ έχουν προτείνει ολοκληρωμένες λύσεις, αλλά, για να υιοθετηθούν, χρειάζεται μια άλλη αντίληψη για την Υγεία από αυτήν που επικρατεί σήμερα. Δηλαδή, χρειάζεται προσανατολισμός σε ένα πραγματικά δημόσιο ΕΣΥ και όχι σε ένα ΕΣΥ σαν το σημερινό, που λειτουργεί συμπληρωματικά και ως τροφοδότης της ιδιωτικοποίησης της Υγείας. Η πανδημία απέδειξε ότι η Υγεία είναι κεφάλαιο για ολόκληρη την κοινωνία. Και γι’ αυτό πρέπει να είναι δημόσια. Η κυβέρνηση κράτησε μόνο ότι είναι κεφάλαιο.
ΕΦ.ΣΥΝ. /Αποψη
