Ανακοίνωση του ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά για την αποπομπή της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ:
"Είναι πραγματικά κρίμα, ότι ακριβώς τη στιγμή που η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ είχε αρχίσει να αισθάνεται την Ελλάδα σαν το σπίτι της και σκεφτόταν πού θα τοποθετήσει τα έπιπλα και ποιόν θα τοποθετήσει
στην κυβέρνηση, η Ουάσινγκντον αποφάσισε να της χαλάσει τη φιλοξενία.Ο Λευκός Οίκος απέλυσε ουσιαστικά την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, επιβεβαιώνοντας επί της ουσίας τα δημοσιεύματα του αμερικανικού Τύπου, σύμφωνα με τα οποία η Γκίλφοϊλ είχε υπερβολικά πολλές σχέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα και προωθούσε συγκεκριμένες συμφωνίες.
Ανάμεσα στα ονόματα των επιχειρηματικών συμφερόντων με τα οποία συναγελαζόταν η Γκίλφοϊλ, βρίσκεται –άκου να δεις τώρα!– και ο όμιλος Aktor, ένας από τους πρωταγωνιστές των σχεδιασμών για το αμερικανικό LNG και τον περιβόητο Κάθετο Διάδρομο.
Και κάπως έτσι, το μεγάλο ενεργειακό success story της κυβέρνησης Μητσοτάκη αποκτά μια απροσδόκητη συνέχεια. Μετά τις πανηγυρικές φωτογραφίες, τις υποκλίσεις και τις διαβεβαιώσεις περί «γεωπολιτικής αναβάθμισης», ήρθαν οι καταγγελίες για επιχειρηματικά πάρε δώσε.
Κάποιοι πολλοί κακόπιστοι, θα σκέφτονταν ότι η εμπλοκή του Aktor είναι και ο λόγος για τον οποίον τα ελληνικά ΜΜΕ δεν ανέφεραν λέξη για τα αμερικανικά δημοσιεύματα για την πρέσβειρα.
Το πραγματικό σκάνδαλο, ωστόσο, ξεπερνά τα πρόσωπα. Η κυβέρνηση έχει ταυτίσει την ενεργειακή στρατηγική της χώρας με τις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ και με τα συμφέροντα μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων. Έχει δεσμεύσει την Ελλάδα σε μια πανάκριβη και γεωπολιτικά επικίνδυνη εξάρτηση, την οποία παρουσιάζει περίπου ως εθνικό πεπρωμένο.
Και η ειρωνεία περισσεύει: την ώρα που ο Τραμπ διαπραγματεύεται με τον Πούτιν για το ρωσικό ντίζελ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το αμερικανικό LNG σαν ιερό εθνικό καθήκον.
Ως ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά απαιτούμε να έρθουν στο φως όλα όσα αφορούν τις πραγματικές συμφωνίες για το LNG και ζητάμε τη διάλυση του εξορυκτικού άξονα, το τέλος της εξάρτησης από τα αμερικανο-ισραηλινά συμφέροντα και τη στροφή σε μια πολιτική ειρήνης και συνεργασίας στη Μεσόγειο
