->ΟΤΑΝ κάποτε ένας παλιός πολιτικός ισχυρίστηκε ότι ‘στο ραδιόφωνο τα παράσιτα τα ακούς, στην τηλεόραση όμως τα βλέπεις…’ δεν φανταζόταν ότι θα δικαιωνόταν από τις ελληνικές σειρές που προβάλλουν τα κανάλια για τους πολιτικούς και το εκδοτικό κατεστημένο! Παραδείγματα πρόσφατα και μη άπειρα για του λόγου το αληθές μετά τις διαπλοκές και τις κόντρες συνεκδοτών και λοιπών δυνάμεων. Έτσι χθες βράδυ στη σειρά του ΑΝΤ1 ‘Φίλα το βάτραχό σου’ ο Θοδωρής Αθερίδης που υποδύεται τον υπουργό Απασχόλησης μάλλον τα λέει ωραία. Γράφει στη παραλίγο καλή του ότι ‘…στο χώρο που κινούμαι το ψέμα είναι πιο ισχυρό από την αλήθεια και ότι η πολιτική είναι ένα ενυδρείο σαν τον λάκκο με τα φίδια…’. Ασκεί κριτική όταν διορίζεται από το… Πρωθυπουργό ένα λαμόγιο σύμβουλος στο υπουργείο του και θέλει να τον ξεσκεπάσει. Πολλές συμπτώσεις δεν πέφτουν μαζεμένες παιδιά ή μήπως όλοι εμπνεύστηκαν από την επικαιρότητα;->ΘΥΜΑΣΤΕ επίσης το πετυχημένο κατά γενική ομολογία ‘Παρά πέντε’ όπου η συνομωσία κρέμεται από εκδότες και πολιτικούς λες και ο Καπουτζίδης είχε προβλέψει την υπόθεση στο υπουργείο Πολιτισμού; Μάλιστα μας προκάλεσε εντύπωση το κλίμα διαπλοκής που διαπνέει επεισόδια της σειράς για το εκδοτικό κατεστημένο αλλά και τα πολλά υπονοούμενα στις φράσεις των ηθοποιών. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση υπήρξε ευθιξία και στο τέλος ο Πρωθυπουργός που υποδύετο ο συμπαθής ηθοποιός τελικά αυτοκτονεί συμπαρασύροντας τα πάντα μαζί του σε μια υπόθεση που υποτίθεται ότι κλόνισε την εμπιστοσύνη των πολιτών!
-> ΝΑ θυμηθούμε τις παλιές ελληνικές ταινίες του Μαυρολογιαλούρου που άφησαν εποχή και τόσες άλλες. Τώρα που το σκέφτομαι η υπουργός Εξωτερικών δεν ντράπηκε να ξεστομίσει ότι ‘οι πολιτικοί δεν πρέπει να λένε ψέματα στον λαό…’ αλλά η ίδια γιατί ποτέ δεν ασκεί την αυτοκριτική της για τις ενδεχόμενες πολιτικές αρλούμπες που έχει ξεστομίσει η οικογένειά της; Το να το παίζεις υπεράνω απαιτεί τσαγανό και καθαρές κουβέντες οπότε σε αυτή την περίπτωση κα Ντόρα μας ‘καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς’. Γιατί εμείς το κουτόχορτο το μασάμε αρκετά χρόνια αλλά καμιά φορά το φτύνουμε κιόλας για να το ξεχάσουμε! Γκέ, γκέ; Μετά μην μου πείτε ότι δεν σας το είπα!
