Στη στήλη Πισω απο τις καμερες στο κυριακάτικο ΠΡΙΝ
Δύο εβδομάδες τώρα βιώνουμε τον σφοδρό πόλεμο προπαγάνδας ανάμεσα σε κυβερνητικούς και αντιπολιτευτικούς μηχανισμούς με επίκεντρο τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας. Μακεδονικό και Νovartis, Ίμια και διαφθορά. Στον πόλεμο αυτό μετέχουν απολύτως συνειδητά Μέσα και δημοσιογράφοι που έχουν προ πολλού πετάξει τον μανδύα του όποιου άλλοθι «αντικειμενικότητας». Εμφανίζονται κανονικά ως υπάλληλοι και εντεταλμένοι κομμάτων, κυβέρνησης και θεσμικών ή εξωθεσμικών κέντρων.
Το φαινόμενοι ξενίζει πολλούς. Όμως, δεν είναι νέο. Η μετακίνηση των ΜΜΕ και του δημοσιογραφικού κλάδου από τη λειτουργία τους ως αυτόνομης εξουσίας στην ενσωμάτωση τους σε οικονομικά συμφέροντα έχει συντελεστεί εδώ και χρόνια. Και δεν εννοούμε μόνο τη διαφήμιση, η οποία πολύ πριν τα μνημόνια καθόριζε τι και πώς θα δημοσιευτεί-προβληθεί. Χωρίς πολλές αντιστάσεις ή μάλλον χωρίς σημαντικές αντιστάσεις από όσους όφειλαν, δηλαδή από τους ιδίους τους δημοσιογράφους που κατείχαν θέσεις ισχύος, είτε στα ίδια τα Μέσα είτε στους συνδικαλιστικούς φορείς. Το ότι σήμερα και αυτοί έχουν πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων δεν αναιρεί τις ευθύνες τους…
Η ενσωμάτωση ξεκίνησε το 2010, όταν σύσσωμο το τότε πανίσχυρο εκδοτικό μπλοκ εξουσίας, με τη βοήθεια των «λοχαγών» δημοσιογράφων, απαιτούσε και τελικά επέβαλε την εξαφάνιση των εργαζόμενων που υπερασπίζονταν το επάγγελμα και την ανεξάρτητη φωνή τους. Οι μαζικές απολύσεις και η επιβολή ατομικών συμβάσεων κυριάρχησαν, παράλληλα με την παράδοση των Μέσων και του περιεχομένου τους στα συμφέροντα της μνημονιακής πολιτικής, ενάντια στην κοινωνία. Η δημοσιογραφία εγκαταλείφθηκε και στη θέση της καθιερώθηκε η ανοιχτή, χωρίς φύλο συκής, προπαγάνδα υπέρ των μνημονίων, της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ. Σ
ταδιακά και ενώ τα Μέσα έφθιναν μαζί με την επιρροή τους στο κοινό, την ώρα που οι εναπομείναντες δημοσιογράφοι υπέκυπταν ολοκληρωτικά μπροστά στην ανεργία και αποδέχονταν την απλήρωτη ή έναντι μισθού εργασία, η πληροφόρηση και η ενημέρωση εντάχθηκε σε άλλα κέντρα. Φανερά και αθέατα «γραφεία Τύπου», «υπόγεια» σε Μαξίμου και θεσμικά κέντρα, επιδίδονται μανιωδώς στην «ενημέρωση» με καθημερινά και πολλαπλά non paper. Τα ΜΜΕ κάθε είδους την παραλαμβάνουν και την αναπαράγουν χωρίς αλλαγές ή φιλτράρισμα, αναμένοντας το «δώρο» της διαφήμισης για τα blog τους…
