Η θλιβερή «φιλία» των Ελλήνων δημοσιογράφων με την Εξουσία

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος ανέκαθεν ηταν αιχμηρός αλλά πάντα εύστοχος όταν στηλίτευε τα κακώς κείμενα και ειδικά αυτά στον χώρο των μίντια.
Η καλή φίλη Βικτωρία μάς έστειλε ένα άρθρο του που δημοσιεύτηκε στη Lifo προ δύο ετών και είχε  τίτλο "Η θλιβερή «φιλία» των Ελλήνων δημοσιογράφων με την Εξουσία -  Μια παλιά, νοσηρή..
ιστορία που επιπλέον θεωρείται φυσιολογική".
Γράφει λοιπόν ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος:

Ουδέποτε κατάλαβα, γιατί ορισμένοι δημοσιογράφοι κομπάζουν επειδή γνωρίζονται με πολιτικούς. Το γεγονός θα έπρεπε να αποκρύπτεται. Αυτό τους εξασφαλίζει μεν πηγές, αλλά τους καθιστά επίσης ύποπτους για συναλλαγή και νοθεία. Δεδομένου ότι πολιτικοί και δημοσιογράφοι στην Ελλάδα είναι είδος ανθρώπου επιρρεπές στο χρηματισμό και την εξαγορά.
Τι πηγές ειναι αυτές άλλωστε; Οι πολιτικοί μέσω των φίλιων μέσων περνάνε πάντα την εκδοχή της είδησης που τους συμφέρει. Ή μαχαιρώνουν συντρόφους. Αυτό δεν είναι πηγή, αλλά οχετός.
Οι μόνες καθαρές πηγές του δημοσιογράφου βρίσκονται, συνήθως, απέναντι από την Εξουσία. Ή είναι προϊόν προσωπικής και αχρωμάτιστης έρευνας. Πού να τρέχουμε όμως...
- διαβάστε τη συνέχεια στη lifo ΕΔΩ

Post a Comment

Νεότερη Παλαιότερη

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA

ΑΙΧΜΗΡΑ MEDIA
Ενώπιον μιας ενδοκυβερνητικής αντιπαράθεσης με άγνωστες προς το παρόν συνέπειες βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία μετά τις επιθέσεις του Άδωνι Γεωργιάδη και του Θάνου Πλεύρη στον Νίκο Δένδια.Επιθέσεις που έγιναν μάλιστα παρουσία του πρωθυπουργού, γεγονός που καθιστά το γεγονός περισσότερο σημαντικό. Χωρίς, άλλωστε, το «πράσινο φως» ή έστω τη σιωπηρή αποδοχή εκ μέρους του πρωθυπουργού οι επιθέσεις αυτές δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Και αν γινόταν θα συναντούσαν την αντίδραση του Μαξίμου -ενώ τώρα η «υπόγεια» υποστήριξη του στις επιθέσεις υπήρξε κάτι παραπάνω από φανερή. Η στοχοποίηση του υπουργού Άμυνας από μέλη της κυβέρνησης παρόντος του Κυριάκου Μητσοτάκη προϊδεάζει πως η εσωκομματική αντιπαράθεση στη ΝΔ για την επόμενη μέρα μόλις ξεκινά. Ο Νίκος Δένδιας αποτελεί αυτή τη στιγμή όχι απλώς τον επιφανέστερο «δελφίνο» αλλά και τον «δελφίνο» εκείνο που διαθέτει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο απέναντι σε αυτό του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος σε λίγο συμπληρώνει δέκα έτη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.