Ακόμα κι όταν τα κρούσματα είχαν ανηφορίσει στις είκοσι και στις είκοσι πέντε χιλιάδες και αφορούσαν κατά 90%-95% Ελληνες, τρεις-τέσσερις εφημερίδες, από τις δέκα που κρέμονται στα περίπτερα, ραδιοσταθμοί, κανάλια και το μισό Διαδίκτυο, αλλά και κόμματα και βουλευτές, επέμεναν ότι «το χτικιό το φέρνουν οι λαθροεισβολείς». Οι λέξεις και ο τόνος διέφεραν, το δηλητήριο όμως ήταν το ίδιο. Και έμπαινε εύκολα στις φλέβες ενός κοινωνικού σώματος αρκετά πρόθυμου να βρει Εχθρό, να τον μισήσει και να τον αναθεματίσει.Τώρα λοιπόν που αυξάνονται μοιραία τα κρούσματα στους πληθυσμούς των μεταναστών και των προσφύγων, στα νησιά και στη Χέρσο Ελλάδα, το τροπάριο ψέλνεται οξύτερα, μαζικότερα, βιαιότερα. Το ψέλνουν μάλιστα και αρκετά ιερωμένοι, φιλάλληλοι χριστιανοί κατά τα λοιπά: «Οι λαθραίοι μάς αρπάζουν τις θέσεις στις εντατικές», «τα όργανα του Ερντογάν αρρωσταίνουν εξεπίτηδες για να μας κολλήσουν όλους». Ακούγονται βέβαια και ηπιότερα: «Δε γίνεται, ρε παιδί μου, να τους φροντίζουν όλους τα νοσοκομεία μας, έχουν-δεν έχουν ασφάλιση». Σ’ αυτό θα συμφωνούσαν πρώτοι όσοι έχουν χωράφια και θερμοκήπια στις δεκάδες Μανωλάδες του τόπου και αντιμετωπίζουν τους μετανάστες περίπου σαν δουλοπάροικους. Κακοπληρωμένοι ζουν, ανασφάλιστοι, εξαναγκασμένοι να στριμώχνονται είκοσι και τριάντα μαζί σε χαλάσματα και παλιαποθήκες, με τα χαρτιά τους παρακρατημένα από το αφεντικό.
Το περίεργο δεν είναι που αρρωσταίνουν οι μετανάστες, όπως τώρα στη Λακωνία ή νωρίτερα στη Μόρια. Το περίεργο είναι που άργησαν να αρρωστήσουν, ώστε να ισχύσει επιτέλους το δόγμα της προκατάληψής μας. Εκτός από την εργοδοσία πάντως, και η πολιτεία κάνει ό,τι μπορεί για να δημιουργηθούν εστίες υπερμετάδοσης. Παράδειγμα η απεχθής νέα Μόρια του Καρά Τεπέ.
Ο Αφγανός που πέθανε προ ημερών στον Ευαγγελισμό έμενε στη δομή της Μαλακάσας, υγειονομικά αποκλεισμένη από τις 7 Σεπτεμβρίου. Μα πώς να τηρηθούν εκεί τα μέτρα; Κατά τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, η δομή λειτουργεί με υπερπληρότητα 132,4%. Στους εγγεγραμμένους 1.068 πρόσφυγες προστέθηκαν 1.036 μη εγγεγραμμένοι. Οι περισσότεροι είναι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που υπέστησαν την κατά Μηταράκη έξωση και κατάντησαν άστεγοι και πένητες στην πλατεία Βικτωρίας. Δεν είναι βλέπετε όλοι τυχεροί σαν τα προσφυγόπουλα στα Καμμένα Βούρλα, που έγιναν δεκτά με θερμότατες κραυγές μίσους και με μια αγκαλιά τόσο σφιχτή, μα τόσο σφιχτή που έμοιαζε με πολιορκία Εχθρού.
Παντελής Μπουκάλας / Καθημερινή (01.10.2020)
