Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός ούτε να έχεις μαντικές ικανότητες για να καταλάβεις πού σπρώχνουν το καράβι. Και σε ποιον πάνε να το παραδώσουν. Αυτοί που κινούν τα κουπιά εκμεταλλεύονται την τρικυμία, από την οποία θα μπορούσε ο καλός ο καπετάνιος, αν δεν ήταν βαλτός, να είχε ξεφύγει… Γιατί όλο και πιο πολύ συνειδητοποιούμε ότι από όλα αυτά που ζούμε τίποτε δεν ήταν και δεν είναι τυχαίο… Και το διαπιστώνει κανείς αν ρίξει μια ματιά στις άλλες χώρες που μπήκαν σε παρόμοιο καράβι…
Ήδη και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία αλλά και η Κύπρος κατάφεραν να βγουν στην ξηρά… Για εμάς αυτός ο προορισμός ούτε καν φαντάζει στον ορίζοντα… Με καθημερινό τρόμο, βλέπουμε συνανθρώπους μας να μην αντέχουν και να οδηγούνται στην αυτοκτονία και πολλούς άλλους να προσπαθούν να συντηρηθούν καταφεύγοντας στα συσσίτια της Εκκλησίας (να ‘ναι καλά) και στους σκουπιδοτενεκέδες, και την ίδια ώρα βλέπουμε τον έναν μετά τον άλλο να πιάνουν καρέκλα στο τραπέζι με τον μόσχο τον σιτευτό, που τον εξέθρεψε με τον μόχθο του και τον ιδρώτα του, παλεύοντας με τα θηρία, ο ελληνικός λαός. Και αρπάζουν το δημιούργημά του οι κουστουμάτοι με τις Μερσέντες, τις βίλες, τις θαλαμηγούς, τα τζετ, τα σαλέ στις Άλπεις και τα παλάτια στο Μονακό, οι πάντοτε απόντες από την πρώτη γραμμή, όπου κτυπάει η πραγματική καρδιά της Ελλάδας, των ανθρώπων με τα ροζιασμένα δάκτυλα. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα μας με ωμότητα, χωρίς να κρατάνε καν τα προσχήματα, είναι η αλλαγή σκυτάλης.
Οι ως τώρα φεουδάρχες τελειώνουν. Ό,τι είχαν να… προσφέρουν, το… πρόσφεραν. Η σκυτάλη, η καρέκλα στο τραπέζι με τον ελληνικό πλούτο στην πιατέλα, περνάει στην επόμενη… γενιά. Φτιάχνουν τους νέους φεουδάρχες. Ντόπιοι με τις απαραίτητες γερμανικές άκρες. Με το πράσινο φως του Βερολίνου το γενικό ξεπούλημα… Κατοχή μόνιμη… Οι γερμανικές εταιρείες αλωνίζουν. Ως… σύμβουλοι, που μάλιστα δεν χρειάζονται, σε όλα τα υπουργεία, σε κάθε πτυχή του δημόσιου τομέα. Ο γκαουλάιτερ κ. Ράιχενμπαχ κινεί τα νήματα. Όσοι καθαροί πολιτικοί θήτευσαν στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης έχουν πολλά, πάρα πολλά να πουν για την -κάθε άλλο παρά νόμιμη- δράση του Γερμαναρά… Ποιοι είναι οι νέοι φεουδάρχες; Το καταλαβαίνεις ρίχνοντας μια ματιά στο ποιοι πήραν τα μεγάλα, ανεκτίμητα χρυσωρυχεία της χώρας μας. Στημένοι, με όρους στις προκηρύξεις που τους επέβαλαν οι… γαμπροί, οι διαγωνισμοί. Και μόνο το ότι δόθηκαν δημόσιοι Οργανισμοί με ΕΝΑΝ συμμετέχοντα, όπως ο ΟΠΑΠ και τα Κρατικά Λαχεία, αποτελεί μέγα σκάνδαλο, που θα έπρεπε να είχε ήδη προκαλέσει την επέμβαση της Εισαγγελέως Διαφθοράς κυρίας Ράικου. Τίποτε, όμως, δεν κλείνει… Σειρά έχει η ΔΕΗ. Το κυβερνητικό μπλοκ υπέγραψε την άδεια ξεπουλήματος. Ο ορυκτός πλούτος και το νεράκι του Θεού, αλλά και 2.000.000 σίγουροι πελάτες, σε αρπακτικά. Δουλειά, δηλαδή, στην οποία δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος να πέσει έξω ο νέος φεουδάρχης μας. Δεν τόλμησαν οι διαχειριστές να πουν ποια είναι η τιμή. Γιατί καταλαβαίνουν ότι θα γινόταν σεισμός… Θα κινδύνευε να… πέσει η Βουλή. Ένα μόνο ή, μάλλον, δύο πράγματα ξεχνούν. Ότι τίποτε δεν παραγράφεται και η Ιστορία έχει αποδείξει πως οι φεουδάρχες για το συμφέρον τους πουλάνε ακόμη και τη μάνα τους…
