Η συμφωνία για τη δορυφορική κάλυψη με επιδότηση του εξοπλισμού από το κράτος αποδεικνύει πως και το 2014 υπήρχε λύση για την πλήρη κάλυψη της χώρας με ψηφιακό σήμα, ένας συνδυασμός δορυφορικής (free to air) κάλυψης των επίγειων πομπών και αναμεταδοτών που θα έστηνε η ιδιωτική εταιρεία-πάροχος δικτύου. Η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, ωστόσο, αποδεχόμενη πως η Digea πρέπει να έχει κέρδος, συμφώνησε στη μείωση των κέντρων εκπομπής από τα 320, αρχικά, στα 156. Με αποτέλεσμα σε παραμεθόριες περιοχές της χώρας να μην καλύπτεται γεωγραφικά ποσοστό έως και 35% – σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως, για παράδειγμα, στη Μυτιλήνη, το ποσοστό ήταν πάνω από 45%! Παρά τις δεκάδες καταγγελίες κατοίκων, δημάρχων και τις ερωτήσεις τοπικών βουλευτών στους αρμόδιους υπουργούς, τόσο επί κυβέρνησης Σαμαρά όσο και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων απαντούσε μονότονα πως σύμφωνα με τους δικούς της ελέγχους η ψηφιακή κάλυψη της Digea ξεπερνά το 95% του πληθυσμού.
Στον υπολογισμό αυτού του ποσοστού ωστόσο υπήρχε εξαρχής το τέχνασμα που οδήγησε στις δύο ταχύτητες ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος στη χώρα. Η ΕΕΤΤ αποδέχθηκε κάλυψη 95% πληθυσμού της Ελλάδας ως μέσο όρο όλης της χώρας και όχι ως μέσο όρο κάθε περιφέρειας, όπως θα όφειλε να κάνει. Κανονικά δηλαδή έπρεπε ο μέσος όρος ψηφιακής κάλυψης να βγαίνει ανά περιφέρεια, αφού και ο ψηφιακός χάρτης συχνοτήτων είναι στημένος με περιφέρειες. Με αυτόν τον τρόπο όμως η ιδιωτική εταιρεία των καναλαρχών, η Digea, ήταν υποχρεωμένη να καλύψει μόνο τις πόλεις της χώρας με μεγάλο πληθυσμό και να είναι σύννομη με την υποχρέωση του 95% του πληθυσμού. Η επιδότηση καλύπτει προς το παρόν σχεδόν 16.000 νοικοκυριά σε Θράκη και Αιγαίο, με τις συνδρομητικές πλατφόρμες να είναι υποχρεωμένες να παρέχουν επ’ αόριστον δωρεάν την εκπομπή των ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών ελεύθερης λήψης.
Από το ΠΑΡΟΝ
